ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ!

Αυτός ο χώρος είναι αφιερωμένος σε όλους τους γονείς, τους μαθητές και τις μαθήτριες του 21ου, 22ου, 12ου,4ου, 2ου Εσπερινού Γυμνασίου, 1ου ΕΠΑΛ, 6ου ΕΠΑΛ, , 2ου Λυκείου Πατρών, του Γυμνασίου και Λυκείου Κλειτορίας , του Γυμνασίου Ψωφίδας, Λακκόπετρας και Σαγαιίκων, και από φέτος του 6ου και του 17ου Γυμνασίου Πατρών.



Αγαπημένοι μου μαθητές και γονείς, εδώ θα ενημερώνεστε για τις δραστηριότητες που θα πραγματοποιούμε στο πλαίσιο του μαθήματος των Θρησκευτικών καθώς και για άλλα πολλά θέματα που μας αφορούν.


Η Θεολόγος σας


Σταυρούλα Ζευγαρά
















Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

Τα καλύτερα αιτήματα προσευχής έρχονται από τους τελειωμένους.


Βλέπεις καρδιές ερημικές που όμως μέσα τους ανθίζουν τριαντάφυλλα. Παιδιά νέα, αγόρια και κορίτσια να ψάχνουν τον παπά να του μιλήσουν να βρουν την αλήθεια που αναζητάει η ψυχή τους. Υπάρχουν και αυτοί οι νέοι..
Αυτά είναι θαύματα. Να σε σταματάει ένα νέο παιδί και να σου λέει «Θέλω να μιλήσουμε πατερ κάτι βαραίνει την συνείδηση μου και θέλω να στο πω». Ναι αυτό το παιδί ! της καφετέριας, με το σκουλαρίκι στο αυτί ή το φρύδι. Με το ταττού μια ξεχασμένης αγάπης και τα ακουστικά με τους Iron Maiden στο τέρμα. Μιλάς με μια παρέα με νέους σε καφετέρια και νιώθεις το τραπέζι με τους φραπέδες να γίνεται ένα μικρό εκκλησάκι παρουσίας του Χριστού , διότι μην ξεχνάμε «ὅπου εἰσί δύο ἤ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τό ἐμόν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν» ( Ματθ 18, 20. Ματθ . 18, 19-20). Και να μπαίνεις μέσα στην Εκκλησία και να μην προλαβαίνεις να βγάλεις τις μαχαιριές ιδιαίτερα από ανθρώπους που είναι «κοντά στον Παπά» και από «ανθρώπους της Εκκλησίας».
Να κάνεις συζήτηση θεολογική με τον ροκά νέο που δεν το φανταζόσουνα ούτε στα πιο τρελά σου όνειρα. Και όμως μέσα σε αυτό τον βούρκο μιλάει εσωτερικά το βάπτισμα. Μια προσευχή ίσως μιας γιαγιάς, μιας μάνας γονατισμένης στα εικονίσματα να παρακαλάει όχι για νύφες, γαμπρούς , δουλειές και φράγκα, αλλά για μετάνοια και Βασιλεία των ουρανών. Υποψήφιος Άγιος σε αναζήτηση πνευματικής στέγης! Αυτά είναι θαύματα ...
Αυτό το καντήλι μέσα στην καρδιά που δεν έχει σβήσει ακόμα και το ανανεώνει κάποια προσευχή. Και τότε αρχίζει να φωτίσει την καρδιά του ανθρώπου , έτσι για να μυρίζει αλήθεια ο κόσμος. Και αρχίζει αυτό το «κακό παιδί» για τον κόσμο να βλέπει τον ξεχασμένο θησαυρό μέσα του και να πηγαίνει στον εξομολόγο να τον γυαλίσει και να λάμψει και πάλι. Αυτές είναι μετάνοιες! Από τους τελειωμένους για τον κόσμο, αλλά από τους ανδρειωμένους για τον Θεό... Σε κάνει να βλέπεις την παρουσία του Θεού ως «φωνή αύρας λεπτής» σε ψυχές διψασμένες.
Και από την άλλη να βλέπεις την κυρία με το ταγέρ και την φανουρόπιτα ανά χείρας σε κάθε παράκληση να ζητάει από τον Χριστό λαγούς με πετραχείλια, έτσι για να μυρίσει εγωϊσμό ο κόσμος και μόλις δει το παιδί με το σκουλαρίκι θα πει «Το παλιόπαιδο, εμ τι περιμένεις από τον γιο της τάδε». Και όποτε σε βλέπει θα σου λέει με το χαμόγελο της πωλήτριας «Την ευχή σας πάτερ». Και 30 χρόνια στην Εκκλησία δεν κατάλαβε τίποτα, νιώθει ότι με κάποιες δωρεές, και κάποια στολίσματα επιταφίου έχει vip θέση στον παράδεισο. Καημένε άνθρωπε….
Τελικά ο Θεός υπάρχει εκεί που δεν φαίνεται. Κρύβεται και λάμπει μέσα στην μουγκαμάρα της σιωπής. Κάτι σαν τον ήλιο. Ο ήλιος όταν ανατέλλει δεν κάνει φασαρία, δεν μιλάει όπως το κύμα ή ο αέρας. Απλά παρουσιάζεται με την λάμψη και την θερμότητα του, αυτή η παντοδύναμη παρουσία του αρκεί.
Ετσι ενεργεί ο Χριστός….έρχεται όταν τον καλούν οι τελειωμένοι και διψασμένοι. Ενώ όταν τον προκαλούν οι εγωϊστές και οι φαρισαίοι απομακρύνεται διότι ο χώρος είναι κλειστός για ΕΚΕΙΝΟΝ.
Μην ξεχνάμε αγαπητοί μου ότι τον Παράδεισο τον άνοιξε ένας ληστής με ένα Μνήσθητι. Ένας τελειωμένος και μια διψασμένη κραυγή άνοιξαν τις ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ. Καλό αγώνα.

Κυριακή, 1 Απριλίου 2018

Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον. Απ. Παύλος


Επίσκεψη αγάπης στο Άσυλο Ανιάτων Πατρών

29 Μαρτίου 2018,  γι άλλη μια φορά, 23 έφηβοι,  μαθητές του 6ου Γυμνασίου Πατρών,  με συνοδούς τους εκπαιδευτικούς,  κ. Ανδρικοπούλου Άννα και κ. Ζευγαρά Σταυρούλα, πραγματοποίησαν επίσκεψη αγάπης και αλληλεγγύης  στο φιλανθρωπικό σωματείο,  Άσυλο Ανιάτων Πατρών <<Η Αγία Ευφροσύνη>>.  Έτσι καταφέραμε και πάλι να εκπληρώσουμε μια υπόσχεση που είχαμε δώσει κατά την επίσκεψή μας, τα Χριστούγεννα.

Προσφέραμε  είδη πρώτης ανάγκης, ξεναγηθήκαμε στους χώρους του ιδρύματος, είχαμε τη χαρά και την τιμή να γνωρίσουμε και να συνομιλήσουμε με  ανθρώπους που ζουν εκεί. Εμπειρία πρωτόγνωρη για κάποια από τα παιδιά μας, συνάντηση και πάλι με αγαπημένα πρόσωπα  για κάποια άλλα.



Μαρία, Γιώργος, Μάρθα, Χρήστος, Ειρήνη, Σωτηρία, ο κ Δημήτρης με τη σύζυγό του, κ. Χαρίκλεια…και δεκάδες άλλοι συνάνθρωποι που  πάσχουν από διάφορες ασθένειες όπως τετραπληγία, παραπληγία, μυασθένεια, σκλήρυνση κατά πλάκας, άνοια , δέχτηκαν με χαρά τα χαμόγελα και τις πασχαλινές ευχές των μαθητών μας.









<< Μόνο έτσι γεμίζει η ψυχή>>…
«Αγάπα όλους»
('Αγιος Πορφύριος)





Η πραγματική αγάπη για τον συνάνθρωπο οικοδομείται, καλλιεργείται βιωματικά και πλουτίζει την ψυχή των ανθρώπων.  Ανοίγεται στον άλλον και δίνεται άνευ όρων και ορίων.



Τα παιδιά μας έχουν την πιο δεκτική καρδιά στο άκουσμα και στα έργα της αγάπης. Κάθε φορά που τους μιλώ καρδιακά, νιώθω ότι  ξεπερνάμε  το χώρο και το χρόνο της τάξης, κινούμενοι σε απόλυτη ελευθερία.










Σε μια κοινωνία υλιστική, εγωκεντρική που απαξιώνει τον ίδιο τον άνθρωπο, αγωνιζόμαστε να εμφυσήσουμε στις ψυχές των παιδιών μας αξίες, όπως η αλληλεγγύη, ο εθελοντισμός, η συμπόνια και η προσφορά.  Η  αρετή όμως της αγάπης είναι πράγματι η μέγιστη όλων των αρετών.



<< Μόνο έτσι γεμίζει η ψυχή>>…
«Αγάπα όλους»

 Πόσες φορές έχω αναλογιστεί τα λόγια του Αγ. Πορφυρίου που με τόση σοφία και απλότητα απάλυνε  την αγωνία των ψυχών που ακουμπούσαν στο πετραχήλι του.

Ας αγαπήσουμε λοιπόν με απλότητα καρδίας, χωρίς να κομπάζουμε και  χωρίς να αδημονούμε για το αντίκρισμα της αγάπης μας. 

Καλή κι ευλογημένη Ανάσταση! 





Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2018

285 χιλιόμετρα για το μοίρασμα της καρδιάς


  

    Την Κυριακή 4 Μαρτίου 2018, 34 μαθητές του 6ου Γυμνάσιο Πατρών, με συνοδούς την κ. Γιολδάση Βασιλική, Δωρή Κατερίνα, Κούσουλα Κατερίνα και Ζευγαρά Σταυρούλα, πραγματοποίησαν τριήμερη εκπαιδευτική εκδρομή στο Κ.Π.Ε Κόνιτσας και στον Ξενώνα της Κιβωτού του Κόσμου, στην Πωγωνιανή .
     Πρώτος σταθμός άφιξης, η δομή φιλοξενίας της Κιβωτού του Κόσμου, στην ακριτική Πωγωνιανή, μόλις 900  μέτρα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα  που αποτελεί και το τέταρτο κατά σειρά κέντρο παιδικής προστασίας.
     Η Κιβωτός  του Κόσμου  ιδρύθηκε το 1998 από τον πατέρα Αντώνιο Παπανικολάου, στην προσπάθεια να προσφέρει φροντίδα και μια ανοιχτή αγκαλιά, σε παιδιά παραμελημένα, κακοποιημένα και εγκαταλελειμμένα. Εκεί μας υποδέχτηκε ο κ.Πασχάλης, ένα από τα πρώτα παιδιά που μεγάλωσαν κάτω από την προστασία του πατρός Αντωνίου, σήμερα Θεολόγος και σημαντικό στέλεχος της Κιβωτού.  Οι  μαθητές μας, πρόσφεραν τρόφιμα και χρήματα που είχαν συγκεντρώσει για τα παιδιά της Κιβωτού  και  έπειτα ξεναγηθήκαμε στους χώρους του κτιρίου.





Στο Ισόγειο υπάρχει η τραπεζαρία, οδοντιατρείο, κοινωνικό ιατρείο, αίθουσες υπολογιστών, ψυχαγωγίας  και μελέτης.  









Παράλληλα λειτουργούν  
  •  τυροκομείο, όπου εκεί τα παιδιά εκπαιδεύονται στην παραγωγή τυριών (φέτας, κασεριού κ.α.)
  •  μελισσοκομείο με παραγωγή  μελιού, βασιλικού πολτού , κηραλοιφών
  •  εργαστήριο παρασκευής γλυκών κουταλιού, τραχανά, μαρμελάδας και άλλων παραδοσιακών προϊόντων.











  Επισκεφθήκαμε τη φάρμα  με  τα άλογα, πήραμε στην αγκαλιά μας  αρνάκια, κατσικάκια, και κουνελάκια (τη φροντίδα των οποίων έχουν τα παιδιά της Κιβωτού), είδαμε από κοντά πώς λειτουργεί  ο μικρόκοσμος των μελισσών , μετρήσαμε και αναγνωρίσαμε δεκάδες  αρωματικά φυτά, θαυμάσαμε το θερμοκήπιο, αποτέλεσμα του κόπου των παιδιών του Ξενώνα.










   Όμως,  όλη αυτή την ώρα τα μάτια μας αναζητούσαν τα παιδιά της Κιβωτού…
34 μαθητές και 4 εκπαιδευτικοί είχαμε διασχίσει 285 χιλιόμετρα, με απώτερο σκοπό να τα συναντήσουμε, να παίξουμε μαζί τους, να τους προσφέρουμε  τη χαρά και την αγάπη μας.
    Κατευθυνθήκαμε προς το γήπεδο του μπάσκετ, εκεί που οι φωνές των παιδιών, μας καλούσαν. Παιδιά από 6 έως 17χρονών, αγόρια και κορίτσια μ ένα μυστικό τρόπο, χωρίς λόγια, μόνο με το βλέμμα της καλοσύνης και της αποδοχής, έγιναν ένα και έπαιζαν σαν να ήταν από χρόνια φίλοι. Δε θα ξεχάσουμε τον Αντώνη, το μικρό Βαγγέλη με το σεμνό βλέμμα και τους άλλους μικρούς αγγέλους της Πωγωνιανής.
   Τα συναισθήματα όλων μας έντονα. Τα παιδιά μας δεν απέκτησαν μόνο γνώσεις, μα το κυριότερο κοινωνικές δεξιότητες και στάσεις ζωής. Οι έννοιες του σεβασμού, της ισοτιμίας, του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης  έβρισκαν τον ορισμό τους  στο παιχνίδι και τη συνεργασία.

Φεύγοντας  τα μάτια μας στράφηκαν προς τον ουρανό  ευχαριστώντας σιωπηλά ο καθένας μας, με το δικό του τρόπο, γι αυτό το ανθρώπινο θαύμα…
Η ψυχή μας είχε γεμίσει..




Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018

Έφυγε Ο «Ζητιάνος» Του Θεού Γέροντας Ντόμπρι Σε Ηλικία 103 Ετών








Μια ξεχωριστή προσωπικότητα, ένας σύγχρονος άγιος και φιλάνθρωπος, ο «ζητιάνος» του Θεού Γέροντας Ντόμπρι, Dobri Dimitrov Dobre, δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας.Ο «σιωπηλός άγγελος», ο «Άγιος του Βαΐλοβο» όπως τον έλεγε ο Βουλγαρικός λαός εκοιμήθει σε ηλικία 103 ετών.

Το Πατριαρχείο Βουλγαρίας σε ανακοινωθέν του αναφέρει:

«Λυπούμαστε που αναφέρουμε ότι ο πολυαγαπημένος μας Γέροντας Ντόμπρι, Dobri Dimitrov Dobre, εξεδήμησε εν Κυρίω.

Ο Dobri Dimitrov Dobrev γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1914 στο χωριό Bailovo. Ο πατέρας του πέθανε στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο. Παντρεύτηκε το 1940, όταν η Βουλγαρία συμμετείχε στον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο.

Μια βόμβα έπεσε κοντά του κατά τη διάρκεια μιας από τις βομβιστικές επιθέσεις στη Σόφια, στερώντας του την ακοή σε μεγάλο βαθμό.
Έκανε τέσσερα παιδιά με τη σύζυγό του, δύο εκ των οποίων επέζησαν.
Με τα χρόνια, ο γέροντας απομονώθηκε από την κοσμική ζωή και αναζήτησε την Εν Χριστώ πνευματικότητα.
Για τις φιλανθρωπίες και την ανθρωπιστική του δράση ο Βουλγαρικός λαός τον αποκαλούσε «Ο Άγιος του Βαΐλοβο».
Περίπου το έτος 2000, δώρισε όλα τα υπάρχοντά του στην Ορθόδοξη Εκκλησία και άρχισε να ζει σε μια μικρή καλύβα στην Εκκλησία Κυρίλλου και Μεθόδιου στο χωριό του.
Εκείνη την εποχή άρχισε να συλλέγει χρήματα για την αποκατάσταση των εκκλησιών και των μοναστηριών σε ολόκληρη τη Βουλγαρία.
Το 2013, ο γέροντας Ντόμπρι σε δημοσκόπηση του Novinite για την σπουδαιότερη προσωπικότητα κέρδισε με συντριπτική πλειοψηφία όχι μόνο στην κατηγορία του (φιλανθρωπία) αλλά συνέλεξε και περισσότερες ψήφους από όλους τους άλλους συμμετέχοντες.

Η απίστευτη φιλανθρωπική του δράση, ήρθε στο προσκήνιο όταν αποκαλύφθηκε ότι για χρόνια περπατούσε καθημερινά περισσότερα από 12,5 μίλια από το σπίτι του στο χωριό Bailovo προς την Σόφια, με σκοπό να ικετεύσει για χρήματα και στη συνέχεια να τα δωρίσει για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Αφού πέρασε χρόνια στην είσοδο του καθεδρικού ναού του Alexander Nevsky, με ένα πλαστικό κύπελλο στο χέρι του, συγκέντρωσε περίπου 40.000 (24.700 δολάρια σήμερα) για τον καθεδρικό ναό στη Σόφια, 10.000 (12.350 δολάρια σήμερα) για τα την Εκκλησία Κυρίλλου και Μεθοδίου στο Μπαϊλοβό και 25.000 δολάρια (31.000 δολάρια σήμερα) για την αποκατάσταση της Μονής της Θεοτόκου Ελεσνάσκου που βρίσκεται ανατολικά της Σόφιας και της τοπικής εκκλησίας του χωριού Γκορνο Καμάρτση.
Το σώμα του γέροντα Ντόμπρι τοποθετήθηκε στην Εκκλησία Κυρίλλου και Μεθοδίου στο Bailovo, όπου ζούσε από το 2000, για προσκύνημα.
Η εκκλησία παρέμεινε ανοικτή όλη τη νύχτα.
Η σορός του θα παραμείνει στην εκκλησία και η κηδεία του θα διεξαχθεί την Πέμπτη.
Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του


Αιωνία του η μνήμη»


Αποτέλεσμα εικόνας για Dobri Dimitrov Dobrev

































πηγη orthodoxia.online


Aκολουθεί μια παλαιότερη ανάρτηση


https://stavroulasblog.blogspot.gr/2014/02/dobri-dobrev.html

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Η λίστα ιστολογίων μου

Snap Shots

Get Free Shots from Snap.com

Follow by Email